Onder constructie.
Moet nog bijgewerkt worden en op fouten worden gecontroleerd.


DE ZWANEN VROUW
Deze keer zal ik vertellen over een prins die niet gelukkig was met zijn eigen leven.
Hij hield er niet van om in zijn eigen paleis te wonen.
Leiver woonde hij in heen klein simpel huis.
Hij ging namelijk liever om met simpeler en minder opgeleide mensen.
Voor deze mensen had hij altijd tijd.

In zijn jonge jaren wandelde hij vaak in het bos om naar de dieren te kijken en te jagen.
Hij was een groot liefhebber van de natuur.
In zijn paleis voelde hij zich vaak droevig omdat hij niet van de mensen om hem heen hield.
Hij hield meer van het bos en de simpele mensen.

Hij droomde er altijd van om in een rustig bos te wonen op een eiland met weinig mensen.
Hij verlangde ernaar om weg te gaan zodat hij het paleis en zijn mensen niet meer hoefde te zien.
Dus op een ochtend besloot hij zijn koffers te pakken en te vertrekken.

Hij wandelde en wandelde en vond een klein stil eiland waar niemand woonde ver van zijn paleis.
Hij dacht dit is een aangename plek hier wil ik blijven wonen.
Ineens verscheen uit het niets een oude man.
Het was een oude man met een zilveren baard en zilveren kleren.
De man was oud en zag er erg trots uit.
     

De oude man sprak:
- Hallo bezoeker wat leuk dat je gekomen bent het is namelijk erg lang geleden dat er iemand op bezoek kwam.
Je kon zien dat de oude man erg blij was.
- In deze plaats ben ik tegelijkertijd koning en bediende.
- Omdat ik hier alleen bent gaat de tijd erg langzaam.
- Een dag lijkt hier wel een jaar te duren.
- Van mij mag je hier zolang blijven als je wilt, graag zelfs.
- Ik kan je zelfs een familie bezorgen zodat je niet elke dag alleen hoeft te zijn.
- En als je het niet meer bevalt kun je gaan wanneer je wilt
- Je vrouw zal een bijzonder mens zijn en die mag je dan zelfs meenemen.
- Als je gaat dan ga je met gods zegen en wens ik je een goede weg en een gelukkige toekomst.
- Maar nu kun je blijven en ik zal je de mooie dingen op dit eiland laten zien.
- Er is hier een mooi klein meer waar zwanen zwemmen
- Het water is kristal helder en erg mooi
- Vroeg in de ochtend kan ik de zwanen roepen met mijn magische toverstaf.
- Dan zullen de zwanen komen om te zwemmen.
- Je moet jezelf te verstoppen dan kun je zien hoe de zwanen hun witte kleren uit doen om te zwemmen.
- Je moet beloven jezelf niet te laten zien anders zul je ongelukkig worden.
- Wat je moet dien is hun witte kleren naar mij te brengen als ze allemaal in het water zwemmen.
- Als ze dan uit het water komen veranderen ze in vrouwen.
- Kijk goed naar ze wat een van hun zal je toekomstige vrouw zijn.
- Je zult haar makelijk herkennen want ze is al vaak in je dromen verschenen.
- Ik zal de zwanen hun witte kleren teruggeven behalve aan je toekomstige vrouw.
- Ze zal bij je blijven en is een geschenk van god.

Dus zoals gezegd zo gedaan.
Hij verstopte zich in de struiken en de zwanen kwamen.
Toen de zwanen allemaal aan het zwemmen waren sloop hij voorzichtig uit de struiken en nam alle witte kleren mee.
Hij bracht ze zoals afgesproken naar de oude man.

- Goed gedaan zei de oude man je hebt je geluk verdiend
Zoals de oude man beloofd had veranderde de zwanen in vrouwen toen ze uit het water gingen.
Een voor een gaf de oude vrouw ze hun kleren terug behalve aan een.
De kleren van deze zwaan gaf de oude man aan de prins
- Wees voorzichtig zei de oude man geef haar nooit deze kleren terug.
- Houd deze kleren altijd buiten haar bereik.
- Als ze ooit deze kleren aantrekt zal ze voor altijd van je wegvliegen.
- Je zult een mooie zoon van haar krijgen en ze zal altijd van jouw en je zoon houden.
- Maar vergeet nooit ze houd meer van de hemel en lucht dan al het andere op de wereld.
- Ben blij dat je een koning bent verraad nooit je familie, vrouw en kinderen.
- Je moet beloven dat je leugenaars en duivels haat.

De prins bracht lange tijd op het eiland door maar besloot uiteindelijk toch naar huis terug te keren.
Hij zei dit tegen de oude en deze antwoorde:
- Als je niet meer wilt blijven je bent vrij om te gaan.
- Ik wens je veel geluk en een goede reis naar huis.
- Maar je moet beloven dat je de beloofde houd.
Natuurlijk zei de prins dit zal ik zeker doen.

Na een lange reis kwam hij terug en was blij zijn land terug te zien.
Er werd een groot feest gehouden om zijn terugkeer te vieren
Na het feest werd de prins tot koning gekroond.
Daarna trouwde hij en deed weer een groot feest.
Omdat de mensen erg hielden van de nieuwe koning en koningin baden ze elke dag voor hun geluk
De koning hield zich aan zijn belofte en was altijd trouw aan zijn vrouw en daardoor erg gelukkig.
Na een jaar zoals beloofd werd er een mooie zoon geboren met haar als goud.

De jaren gingen voorbij en de koning hij was gelukkig maar begon toch steeds meer te verlangen naar het stille leven in het bos.
Doorom besloot hij toch maar eens een keer een op een korte expeditie te gaan.
De koningin bleef samen met zijn moeder achter in het paleis.

Toen de koning weg was ging de koningin meteen naar haar schoonmoeder.
Ze was er zeker van dat de witte kleren aan de schoonmoeder waren toevertrouwd.
Dus ging ze naar de schoonmoeder en vroeg:
Maar schoonmoeder was goed geïnstrueerd door de koning en weigerde de witte kleren te geven.
De koningin gaf echter niet zo snel op en bleef maar doorvragen.
- Ik wil mijn oude kleren alleen maar zien zei de koningin ze passen me waarschijnlijk toch niet meer
- Ik hou van mijn familie en het paleis dus waarom kan ik mijn oude kleren dat niet even zien
- Ik ga echt niet weg van mijn echtgenoot en mijn kind omdat ik erg veel van ze houd.
- Ik zweer op mijn liefde
- Ik kan niet zonder mijn land en mijn paleis.
- Ik kan me echt niet voorstellen dat er iets mooiers is als dit.
- Kan ik mijn oude witte kleren niet even zien.
- Alleen even kijken dat is wat ik wil.

Ze bleef maar zeuren en uiteindelijk gaf schoonmoeder toe.
Ze nam de oude witte kleren uit de kast en gaf ze aan de zwanen koningin om naar te kijken

De zwanen koningin nam de kleren in haar hand en in een seconde trok ze de kleren aan zonder zelfs maar even in de spiegel te kijken.
Haar handen veranderde in vleugels, ze strekte ze schreewde naar de hemel:
- Hemel zij dank waar heb ik een paleis voor nodig nu ik vleugels heb en vrij ben te gaan en staan waar ik wil.
- Dit is mijn geluk mijn vrijheid
Nog een keer schreewde ze en vloog voor eeuwig naar de hemel.




Onder constructie.
Moet nog bijgewerkt worden en op fouten worden gecontroleerd.